دمای محیط چگونه بر راندمان واحد متراکم تأثیر می گذارد؟

آیا تا به حال متوجه شده اید که سیستم خنک کننده خود در یک بعدازظهر گرم تابستانی با مشکل مواجه می شود، با صدای بلند زمزمه می کند و مدام کار می کند؟ تصور کنید ساعت ۲ بعد از ظهر روی سقف آسفالتی تاول زده ایستاده اید. گرمای تابش شده از سطح شدید است. همانطور که شما آن گرمای طاقت فرسا را ​​احساس می کنید، تجهیزات شما نیز آن را احساس می کنند.

از منظر مهندسی، سیستم های خنک کننده به طور جادویی هوای سرد را از ناکجاآباد ایجاد نمی کنند. در عوض، آنها به طور فعال انرژی حرارتی را از داخل ساختمان به بیرون پمپاژ می کنند. وقتی هوای بیرون داغ می‌جوشد، مانند دیواره‌ای سنگین و فیزیکی مقاومت در برابر این فرآیند حیاتی انتقال حرارت عمل می‌کند. حاشیه خطای مکانیکی به صفر کاهش می یابد. افزایش فشارها کمپرسورها خراب می شوند.

در این راهنمای فنی، ترمودینامیک اساسی انتقال حرارت را بررسی می کنیم. ما به چگونگی تاثیر آب و هوای شدید بر عملکرد تجهیزات، تجزیه و تحلیل روندهای فعلی صنعت و ارائه گام های مهندسی عملی برای محافظت از سرمایه گذاری های تجاری تبرید شما خواهیم پرداخت.

خوراکی های کلیدی

• فیزیک انتقال حرارت: یک واحد بیرونی کاملاً به شکاف دمایی بین مبرد داخلی داغ و هوای بیرونی محیط متکی است. هوای بیرون گرمتر مستقیماً به معنی دفع کند گرما است.

• نوک فشار خطرناک: گرمای شدید محیط منجر به افزایش فشار داخلی لوله می شود. این امر کمپرسور را مجبور می‌کند تا به میزان قابل توجهی سخت‌تر کار کند، مقدار زیادی برق مصرف می‌کند و هزینه‌های عملیاتی را بالا می‌برد.

• از دست دادن ظرفیت شدید: به ازای هر درجه ای که آب و هوا از آستانه طراحی اولیه سازنده بالاتر می رود، ظرفیت خنک کننده واقعی واحد کاهش می یابد.

• مسائل انتخاب تجهیزات: تعیین تجهیزات سنگین - مانند کمپرسورهای نیمه هرمتیک قوی - برای جلوگیری از خرابی فاجعه‌بار سیستم در طول موج‌های گرمای شدید حیاتی است.

• عوامل محیطی کل نگر: متغیرهایی مانند ارتفاع نصب، چگالی هوا و رطوبت نسبی نقش ثانویه و در عین حال بسیار قابل اندازه گیری در عملکرد کلی سیستم دارند.

درک اصول اولیه: واحد متراکم چیست؟

برای درک کامل چگونگی تأثیر آب و هوا بر خنک کننده تجاری، ابتدا باید کار اصلی تجهیزات فضای باز را درک کنید. در شبکه های تبرید تجاری و تهویه مطبوع، واحد کندانس به عنوان نیمه بیرونی سیستم عمل می کند. وظیفه آن آزاد کردن گرمای جذب شده از فضای داخلی به فضای بیرون است.

یک چرخه تبرید استاندارد از طریق یک حلقه بسته پیوسته از دستکاری فشار و دما عمل می کند. آن را به عنوان یک پمپ حرارتی در نظر بگیرید. برای نشان دادن این سفر مکانیکی، چهار مرحله اصلی چرخه را در نظر بگیرید:

محیط بیرون به طور ذاتی با عملکرد کندانسور مرتبط است. اگر هوای بیرون به طور استثنایی گرم باشد، تخلیه آن گرمای جذب شده به طور تصاعدی سخت تر می شود. این سیستم مجبور است مقادیر زیادی انرژی الکتریکی را صرفاً برای حفظ خنک کننده پایه مصرف کند.

ترمودینامیک تبرید با دمای محیط

قانون اساسی ترمودینامیک حکم می کند که انرژی حرارتی به طور طبیعی از فضای گرمتر به فضای سردتر جریان می یابد. در چارچوب تبرید دمای محیط ، این اصل حاکم به عنوان Delta-T (ΔT) شناخته می شود که نشان دهنده اختلاف دما است. برای اینکه کندانسور بتواند گرما را با موفقیت به اتمسفر دفع کند، مبرد تحت فشاری که از طریق کویل های مسی در فضای باز جریان می یابد باید از نظر فیزیکی گرمتر از هوای بیرونی اطراف باشد.

هر چه فاصله دمایی بین مبرد جوشان و هوای بیرون بیشتر باشد، انتقال حرارت سریع‌تر اتفاق می‌افتد. برعکس، با گرم شدن هوای بیرون، این شکاف بحرانی کاهش می یابد. انتقال حرارت تا خزیدن کند می شود.

از نظر عملی، سیستمی را مقایسه کنید که در یک روز ملایم بهاری در دمای 70 درجه فارنهایت (21 درجه سانتیگراد) در مقابل یک بعد از ظهر خشن تابستانی در دمای 95 درجه فارنهایت (35 درجه سانتیگراد) کار می کند. هنگامی که دمای بیرونی 70 درجه فارنهایت راحت است، مبرد داخل کویل کندانسور - که ممکن است برای رسیدن به 115 درجه فارنهایت تحت فشار قرار گیرد - از Delta-T عظیم 45 درجه لذت می برد. گرما به سرعت از باله های فلزی وارد نسیم خنک می شود. ماشین آلات در چرخه های کوتاه و بسیار کارآمد کار می کنند.

با این حال، هنگامی که یک موج گرما دماسنج را به 95 درجه فارنهایت می رساند، واقعیت ترمودینامیکی به شدت تغییر می کند. همان مبرد 115 درجه فارنهایت اکنون فقط دارای یک دلتا-T 20 درجه است. از آنجایی که شکاف بسیار باریک است، گرما در تلاش است تا مایع را ترک کند. در نتیجه، سیستم به طور مداوم کار می کند و منجر به کاهش قابل توجه در خروجی و افزایش شدید قبوض آب و برق می شود.

چگونه گرمای شدید فشار متراکم بالا را تحریک می کند

هنگامی که کویل های بیرونی به دلیل یک دلتا-T باریک نمی توانند گرما را به راحتی دفع کنند، یک واکنش زنجیره ای مضر در عمق لوله شروع می شود. از آنجایی که انرژی حرارتی نمی تواند از آن خارج شود، در حین بازگشت به سمت کمپرسور در مبرد باقی می ماند. در سیستم های حلقه بسته، دما و فشار فیزیکی به شدت با هم مرتبط هستند.

با افزایش دمای سیال به دام افتاده، نیروی فیزیکی داخل خطوط متورم می شود. این انرژی به دام افتاده باعث می شود فشار متراکم (که اغلب توسط تکنسین ها به عنوان 'فشار سر' نامیده می شود) به طور چشمگیری افزایش می یابد. این فشار زیادی بر روی هر جوش، شیر و واشر در سیستم وارد می کند.

کار کردن تحت نیروهای داخلی بیش از حد بالا، اجزای مکانیکی را به نقطه شکست مطلق خود سوق می دهد. کمپرسور مجبور می شود گاز پرفشار را به یک شبکه سیم پیچی که قبلاً با مایع در حال جوش پشتیبان شده است، وارد کند. ورود به این منطقه خطر خطرات عملیاتی فوری را به همراه دارد:

• سوئیچ های ایمنی خاموش: واحدهای تجاری مدرن دارای کلیدهای حد فشار بالا هستند. آنها به طور ناگهانی برق سیستم را قطع می کنند تا از پارگی فاجعه بار لوله جلوگیری کنند.

• فیوزهای الکتریکی سوخته: مقاومت مکانیکی شدید نیاز به آمپر الکتریکی بالاتری برای غلبه بر آن دارد. این می تواند به راحتی فیوزها را منفجر کند یا کلیدهای مدار اصلی را در ساعات اوج کار خاموش کند.

• اضافه بار حرارتی و فرسودگی: کمپرسورها برای خنک کردن سیم‌پیچ‌های موتور داخلی خود به گاز مکش خنک برگشتی متکی هستند. محیط های گرمای شدید این تعادل ظریف را بر هم می زند و منجر به اضافه بار حرارتی و فرسودگی ویرانگر موتور می شود.

تاثیر مستقیم بر راندمان کمپرسور

متخصصان صنعت به طور گسترده ای کمپرسور را 'قلب' هر معماری خنک کننده می دانند. وظیفه اصلی آن فشرده کردن بخار کم فشار به یک گاز متراکم و پرفشار است. هنگامی که فشار سر به طور غیرمعمول به دلیل هوای سوزان زیاد است، این قلب مکانیکی باید به دیوار مقاومت بسیار بیشتری فشار بیاورد. تصور کنید بخواهید به زور هوا را به داخل یک تایر کامیون سنگین پمپ کنید که از قبل به حداکثر حد مجاز خود باد شده است. تلاش فیزیکی محض مورد نیاز فوق العاده است.

از نظر مکانیکی، این مقاومت افزایش‌یافته موتور را مجبور می‌کند تا جریان الکتریکی بیشتری را فقط برای حفظ سرعت چرخش خود بکشد. این همبستگی مستقیم به این معنی است که با غروب خورشید، شما راندمان کمپرسور به شدت کاهش می یابد مصرف برق تاسیسات شما به طور متناسب افزایش می یابد.

فراتر از کشش وحشیانه الکتریکی، گرمای شدید محیط به طور مستقیم بازده حجمی مکانیسم پمپاژ را کاهش می دهد. راندمان حجمی به حجم واقعی گازی اشاره دارد که کمپرسور می تواند با موفقیت در هر بار حرکت در مقایسه با حداکثر تئوری خود حرکت کند. هنگامی که فشارهای عملیاتی بالاست، پس از هر ضربه پیستون، حجم بیشتری از گاز متراکم در فضای خالی سیلندر محبوس می شود.

این بخار محبوس شده مجدداً در پایین حرکت منبسط می شود و مانند فنر عمل می کند. از ورود مبرد جدید و کم فشار به داخل محفظه جلوگیری می کند. نتیجه کار بسیار ناکارآمد است: سیستم حداکثر توان الکتریکی را برای پمپ کردن کسری از مبرد مصرف می کند. شما این را بلافاصله به عنوان افت شدید ظرفیت خنک کننده واقعی در داخل ساختمان احساس می کنید.

روندهای صنعت و چالش های تبرید محیطی بالا

همه برنامه های خنک کننده با موانع محیطی مشابهی روبرو نیستند. از لحاظ تاریخی، تجهیزات تجاری استاندارد طوری مهندسی شده بودند که در دماهای تا 90 درجه فارنهایت (32 درجه سانتیگراد) بهینه عمل کنند. با این حال، صنعت HVAC/R در حال حاضر در حال تجربه یک تغییر گسترده در استانداردهای طراحی است. دمای کره زمین رو به افزایش است و موج های گرما هم بیشتر و هم شدیدتر می شوند.

به همین دلیل، کارکردن یک سیستم استاندارد بالاتر از آستانه نامی خود باعث 'کاهش' می شود - به این معنی که واحد دیگر نمی تواند قدرت خنک کننده اعلام شده خود را به صورت فیزیکی تولید کند. یک سیستم اسمی 5 تنی ممکن است تنها 3.5 تن خنک کننده واقعی را زمانی که هوای بیرون به 110 درجه فارنهایت برسد، ارائه دهد.

برای مبارزه با این موضوع، مهندسان آینده نگر تمرکز خود را به سمت آن تغییر می دهند طراحی های تبرید محیطی بالا (اغلب به عنوان تجهیزات کلاس آب و هوا T3 نامیده می شود). این واحدها به طور خاص ساخته شده‌اند تا در محیط‌های +115 درجه فارنهایت (46 درجه سانتی‌گراد) بدون کاهش فاجعه‌بار مقاومت کنند. ما شاهد تغییر بازار عمده ای هستیم که از قطعات آلومینیومی سبک وزن به سمت بلوک های چدنی سنگین-مانند کمپرسورهای نیمه هرمتیک R404A- که می توانند گرمای شدید مکانیکی را بدون تاب برداشتن دریچه های داخلی جذب و دفع کنند، هستیم.

عملکرد مداوم در شرایط تاول زدن، سایش و پارگی قطعات را به طور تصاعدی تسریع می کند. دمای داخلی بالا به معنای واقعی کلمه روغن روان کننده را در داخل میل لنگ می پزد و باعث می شود که ویسکوزیته خود را از دست بدهد. بدون روانکاری صاف، اصطکاک فلز روی فلز دریچه‌های ظریف داخلی نی را از بین می‌برد و سال‌ها طول عمر تجهیزات را کاهش می‌دهد.

کندانسورهای خنک شده با هوا در مقابل کندانسورهای خنک شده با آب: مقایسه هسته

هنگام ارزیابی چگونگی تأثیر آب و هوای شدید بر عملکرد، درک این نکته ضروری است که معماری‌های خنک‌کننده مختلف به روش‌های مختلف به استرس محیطی واکنش نشان می‌دهند. یک کندانسور هوا خنک برای انتقال گرما از کویل های داغ کاملاً به هوای محیط اطراف دستگاه متکی است.

در مقابل، سیستم های خنک کننده با آب گرما را به یک حلقه مایع که معمولاً توسط یک برج خنک کننده تبخیری خنک می شود، دفع می کنند. بیایید ببینیم که چگونه این دو فناوری در محیط های گرمای شدید کنار هم قرار می گیرند:

برای اکثریت قریب به اتفاق تاسیسات تجاری، یک سیستم خنک‌کننده هوای مهندسی شده بهینه، عملی‌ترین و مقرون‌به‌صرفه‌ترین انتخاب باقی می‌ماند. برای زنده ماندن در مناطق پر تقاضا، باید به ویژگی های مهندسی قوی مانند فاصله باله های بهینه و پره های فن با CFM بالا تکیه کنید.

فراتر از دما: ارتفاع، تراکم و رطوبت

در حالی که خوانش دماسنج حباب خشک دیکتاتور اصلی عملکرد است، ویژگی‌های فیزیکی خود هوا نقش‌های ثانویه بسیار تاثیرگذاری دارند.

چگالی هوا یک عامل مهم در انتقال حرارت است. با افزایش ارتفاع، فشار اتمسفر کاهش می یابد. این هوای «رقیق‌تر» در مقایسه با هوای متراکم در سطح دریا، جرم بسیار کمتری در هر فوت مکعب دارد. از آنجایی که فن های بیرونی برای انتقال گرما به جرم واقعی هوای عبوری از سیم پیچ ها متکی هستند، چگالی هوای کمتر یک چالش مکانیکی عظیم را ایجاد می کند. اگر یک سیستم در یک مکان با ارتفاع بالا بدون در نظر گرفتن چگالی هوا نصب شود، فشارهای بالای سر مشابه فشارهای مشاهده شده در طول موج گرمای بیابان را تجربه خواهد کرد.

رطوبت نیز نقش متفاوتی دارد. چگالی هوای مرطوب در واقع کمی کمتر از هوای خشک استخوانی در همان دما است. در حالی که تاثیر بر دفع حرارت محسوس در مقایسه با دمای خام حداقل است، نگرانی اصلی با رطوبت بالا در فضای باز، خوردگی گالوانیکی تسریع شده است. با گذشت زمان، نمک و رطوبت ساختار فیزیکی پره های آلومینیومی را تخریب می کند و کارایی طولانی مدت را برای همیشه فلج می کند.

استانداردهای مهندسی: 5 روش برای بهینه سازی واحدهای متراکم برای گرمای شدید

استفاده از تجهیزات تبرید در گرمای شدید نیاز به مدیریت استراتژیک و فعال دارد. اجرای استراتژی‌های مبتنی بر مهندسی زیر می‌تواند به حفظ اوج عملکرد و جلوگیری از خاموش شدن غیرمنتظره کمک کند.

1. تجهیزات سنگین را برای
سیستم های خنک کننده تجاری استاندارد آب و هوا مشخص کنید، در طول موج گرما دچار کاهش شدید ظرفیت خواهند شد. اگر مرکز شما در آب و هوای گرم قرار دارد، تجهیزاتی را مشخص کنید که برای محیط های خشن طراحی شده است. به عنوان مثال، استفاده از کمپرسور نیمه هرمتیک آهنی R404A مزیت بزرگی نسبت به کمپرسورهای اسکرال استاندارد دارد. بلوک چدنی سنگین یک واحد نیمه هرمتیک جرم حرارتی فوق‌العاده‌ای را فراهم می‌کند و از تاب برداشتن اجزای داخلی تحت فشار شدید سر جلوگیری می‌کند. این را با کویل های کندانسور بزرگ جفت کنید تا از حداکثر دفع حرارت اطمینان حاصل کنید.

2. قرار دادن استراتژیک و سایه زنی
جایی که یک واحد به صورت فیزیکی نصب می شود، به شدت بر واقعیت عملیاتی آن تأثیر می گذارد. واحدی که روی پشت بام قیر تیره در زیر نور مستقیم خورشید بعد از ظهر قرار می گیرد، ممکن است یک ریزاقلیم محلی را تجربه کند که 20 درجه فارنهایت گرمتر از دمای هوای گزارش شده است. در صورت امکان، واحدهایی را در ضلع شمالی یا شرقی ساختمان نصب کنید تا از سایه طبیعی بهره مند شوید. اگر نصب پشت بام اجتناب ناپذیر است، یک سایبان معماری تنفسی را در بالای دستگاه نصب کنید تا گرمای تابشی خورشید را کاهش دهد و مطمئن شوید که هرگز هوای خروجی عمودی را محدود نمی کند.

3. اجرای دقیق کویل تعمیر و نگهداری
خاک، گرد و غبار ساختمانی و زباله های صنعتی دشمنان طبیعی انتقال حرارتی هستند. هنگامی که آلاینده ها روی پره های آلومینیومی ظریف جمع می شوند، به عنوان یک پوشش عایق عمل می کنند و گرما را در داخل فلز به دام می اندازند. در شرایط محیطی بالا، کویل کثیف یک دستور تضمین شده برای مرگ کمپرسور است. برای شست و شوی شیمیایی کویل ها، یک برنامه نگهداری پیشگیرانه ماهانه سختگیرانه تنظیم کنید.

4. اعمال روش‌های ترموستات هوشمند
یک تصور غلط همیشگی این است که تنظیم ترموستات روی دمای بسیار پایین (مثلاً 60 درجه فارنهایت) در طول موج گرما، اتاق را سریع‌تر خنک می‌کند. این از نظر ترمودینامیکی نادرست است. سیستم های خنک کننده با ظرفیت ثابت کار می کنند. آنها هوای 'سردتر' را فقط به این دلیل پمپاژ نمی کنند که صفحه کلید به سمت پایین است. پایین آوردن آن به شدت کمپرسور را مجبور می‌کند تا به طور مداوم بدون خاموش شدن کار کند، که منجر به گرم شدن بیش از حد می‌شود. نقطه های تنظیم واقعی (مثلاً 74 درجه فارنهایت) را تعیین کنید تا به ماشین اجازه دهید به طور عادی چرخه کند.

5. تضمین جریان هوای کافی
برای عملکرد یک واحد بیرونی، باید آزادانه تنفس کند. اگر یک دستگاه خیلی نزدیک به دیوار آجری هل داده شود یا خیلی محکم با سایر ماشین آلات اگزوز جمع شود، خطر «اتصال کوتاه هوا» را در پی دارد. این زمانی اتفاق می‌افتد که هوای فوق‌العاده‌ای که از فن تخلیه می‌شود، بلافاصله دوباره به داخل پرده‌های ورودی مکیده شود. به جای کشیدن هوای تازه 95 درجه فارنهایت، دستگاه هوای خروجی بازیافتی 120 درجه فارنهایت را خفه می کند. همیشه فاصله های ترخیص سازنده را به شدت رعایت کنید.

نتیجه گیری و ارزش تجاری

دمای محیط محیط شما به عنوان دیکتاتور نهایی محدودیت های عملکرد سیستم شما عمل می کند. هنگامی که گرمای بیرون افزایش می یابد، اختلاف دمای حیاتی کاهش می یابد و باعث می شود فشارهای داخلی به طور خطرناکی متورم شوند. این واقعیت ترمودینامیکی تجهیزات شما را مجبور می‌کند تا بسیار سخت‌تر کار کنند و الکتریسیته اضافی را بکشند در حالی که قدرت خنک‌کننده کمتری به ساختمان شما می‌رسانند.

در حالی که نمی توانید آب و هوای خشن تابستان را کنترل کنید، کنترل کاملی بر انتخاب و نگهداری تجهیزات دارید. با انتخاب واحدهای مقاوم و سنگین که به طور خاص برای گرمای شدید مهندسی شده اند - مانند پیکربندی های نیمه هرمتیک چدنی - از تاسیسات خود در برابر خرابی های فاجعه بار محافظت می کنید.

اگر در ماه های اوج تابستان با خرابی تجهیزات دست و پنجه نرم می کنید، زمان آن رسیده است که زیرساخت های خود را ارتقا دهید. راه حل های صنعتی و کمپرسورهای سنگین را در کمپرسور DM برای اطمینان از اینکه سیستم های خنک کننده شما از استرس جان سالم به در می برند و عملکرد شما را بدون توجه به گرمای هوای بیرون به طور سودآور حفظ می کند.

سوالات متداول (سوالات متداول)

واحدهای متراکم در چه دمای محیطی بی اثر می شوند؟

اکثر واحدهای خنک کننده تجاری استاندارد برای حداکثر دمای طراحی 90 درجه فارنهایت تا 95 درجه فارنهایت (32 درجه سانتیگراد تا 35 درجه سانتیگراد) مهندسی شده و درجه بندی شده اند. با بالا رفتن دمای محیط از این خط پایه، سیستم شروع به از دست دادن کارایی قابل توجهی می کند. تا زمانی که دمای بیرون به 115 درجه فارنهایت (46 درجه سانتیگراد) برسد، واحدهای استاندارد معمولاً کلیدهای ایمنی فشار بالا خود را خاموش می کنند تا از تخریب کمپرسور جلوگیری کنند. برای کارکرد موثر در این دماها، به تجهیزاتی نیاز دارید که به طور خاص برای آب و هوای محیطی بالا T3 ساخته شده باشد.

چگونه افت ظرفیت کمپرسور را در دمای بالای محیط محاسبه کنم؟

در حالی که محاسبات دقیق به منحنی های عملکرد سازنده نیاز دارد، یک قانون مهندسی کلی این است که یک واحد متراکم هوا خنک استاندارد به ازای هر 1 درجه فارنهایت افزایش دمای محیط به بالاتر از درجه طراحی 90 درجه فارنهایت، حدود 1% تا 1.5% از ظرفیت خنک کننده کل خود را از دست می دهد. علاوه بر این، مصرف برق تقریباً 1٪ تا 2٪ برای همان افزایش 1 درجه فارنهایت افزایش می یابد. همیشه به اطلاعات پاکت مخصوص کمپرسور ارائه شده توسط سازنده برای ارقام کاهش دقیق مراجعه کنید.

بهترین مبرد برای کاربردهای دمای محیط بالا چیست؟

انتخاب مبرد در حرارت بالا بسیار مهم است. از لحاظ تاریخی، R22 به طور گسترده مورد استفاده قرار می گرفت، اما به دلیل حذف تدریجی محیطی، جایگزین های مدرن مورد نیاز است. R404A برای تبرید با دمای پایین و متوسط ​​عالی است، اگرچه در فشارهای بالاتر در گرمای شدید محیط کار می کند و برای کنترل استرس به بلوک های کمپرسور قوی (مانند مدل های نیمه هرمتیک چدنی) نیاز دارد. R134a همچنین اغلب در مناطق محیطی بالا برای کاربردهای دمای متوسط/بالا استفاده می‌شود، زیرا به طور طبیعی در فشارهای متراکم کمتر عمل می‌کند و فشار مکانیکی کمتری به سیستم در طول موج‌های گرما وارد می‌کند.

آیا ریختن آب روی کندانسور در فضای باز در گرمای شدید کمک می کند؟

در حالی که پاشش آب روی یک کویل داغ به طور موقت فشار داخلی را از طریق خنک کننده تبخیری کاهش می دهد، اما متخصصان HVAC/R این کار را به شدت منع می کنند. آب لوله کشی حاوی مواد معدنی محلول سنگین مانند کلسیم است. هنگامی که آب از سیم پیچ های فلزی سوزان تبخیر می شود، این مواد معدنی باقی می مانند و یک مقیاس سخت و کلسیفیه را تشکیل می دهند. در مدت کوتاهی، این مقیاس ضخیم به طور دائم پره های آلومینیومی را عایق می کند و باعث خوردگی شدید و از بین بردن توانایی دستگاه در دفع گرما می شود.

چرا کمپرسور من در روزهای گرم اینقدر برق می کشد؟

دما و فشار به طور مستقیم در ترمودینامیک به هم مرتبط هستند. در یک روز گرم، گرمای محبوس شده در سیستم باعث می شود فشار داخلی مبرد به شدت افزایش یابد. کمپرسور باید به طور فیزیکی در برابر این مقاومت بالا فشار وارد کند تا سیال در جریان بماند. فشار دادن به مقاومت بالاتر نیازمند تولید گشتاور بیشتر موتور است که به نوبه خود آمپر الکتریکی بیشتری را از شبکه می گیرد. این افزایش مصرف برق دقیقاً دلیل افزایش قبوض آب و برق در طول موج گرما است.